W cyklu rozmów GO4IT dr Maciej Kawecki rozmawia z osobami, które z sukcesem przebranżowiły się i podęły pracę w branży IT. Wśród gości programu byli absolwenci kursów Future Collars — Izabela Wilczyńska, Maja Malinowska i Robert Dziekański. Iza, Maja i Robert, wcześniej niezwiązani z obszarem technologii, po bootcampach znaleźli wymarzoną pracę i rozwijają karierę w IT. Poznaj ich historie i zainspiruj się.
Izabela Wilczyńska, Campaign Manager & Growth Analyst, PayU
Wcześniej związana była z agencjami marketingowymi, pracowała w obsłudze klienta, również jako team leader. Miała kontakt z analitykami danych, kiedy po stronie klienta zajmowała się strategią sprzedaży online.
Iza, jak przyznała, myślała wcześniej o zmianie pracy do IT, ale nie widziała takiej konieczności. W podjęciu decyzji pomógł los — po urlopie macierzyńskim okazało się, że jej stanowisko zostało zlikwidowane. Izabela stanęła przed wyborem, czy pracować w znanym sobie środowisku, czy sięgnąć po coś nowego.
Fascynujący świat danych
Jak zauważył dr Maciej Kawecki, z takim doświadczeniem można robić wiele rzeczy, mimo to Iza zdecydowała się na IT — Wpadłam w świat danych jak śliwka w kompot, bo fascynuje mnie to, jak je można wykorzystać. Wybór padł na kurs Data Science.
Po przebranżowieniu Iza pomaga szeroko rozumianemu biznesowi podejmować dobre decyzje poparte danymi. Sprawdza dane historyczne i na tej podstawie rekomenduje działania na przyszłość. Swój rozwój planuje w kierunku w specjalizacji data science z wykorzystaniem sieci neuronowych, sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego.
Proces przebranżawiania się
Kolejna dedycja dotyczyła wyboru szkoły. Kurs musiał być przyspieszony — W tym konkretnym życiowym miejscu nie mogłam pozwolić sobie na staż czy bezpłatne praktyki. Po dodaniu wiedzy i doświadczenia z poprzedniego życia zawodowego udało się dostać pierwszą pracę w IT.
Kurs Data Science w Future Collars trwał 3 miesiące, lekcje odbywały się online 2 razy w tygodniu na żywo. Ponadto kursanci wykonywali zadania domowe i umawiali się na indywidualne konsultacje z mentorami. Najbardziej praktyczne było to, że mentor nie mówił mi, jak rozwiązać jakiś problem. Dawał wskazówki, ale rozwiązania szukać musiała sama. Izabela dodała, że po kursie dostaje się też wsparcie w samym procesie przebranżowienia. Są to konsultacje ze specjalistami w kwestii budowania profili społecznościowych, marki osobistej, pisania CV. Rozmowy rekrutacyjne w innych obszarach wyglądają inaczej i dobrze jest się właściwie do tego przygotować.
Naukę na kursie łączyła z macierzyństwem. A żeby płynnie przejść między etapami przebranżowienia, tuż po zakończeniu kursu, ale jeszcze przed uzyskaniem certyfikatu, postanowiła aplikować.
Finansowanie kursu
Dofinansowanie kursu to praktyczne rozwiązanie. Jest szereg narzędzi finansujących pozwalających na zmianę zawodu i rozwój — Jako osoba bezrobotna mogłam ubiegać się o dofinansowanie szkolenia organizowanego przez jednostkę zewnętrzną akredytowaną przez Urząd Pracy. Trzeba złożyć wniosek z uzasadnieniem kosztów. Dostałam 80% całej kwoty.
Najtrudniejsze w całej zmianie dla Izy były brak czasu i to, jak wiele rzeczy trzeba zrobić. Pojawiły się obawy, czy to wystarczy, czy znajdzie pracę. Wiedziała jednak, że musi. Dodatkowym motywatorem, ale i stresorem była świadomość, że w ciągu dwóch miesięcy od zakończenia kursu musiała znaleźć pracę lub założyć działalność gospodarczą. To był warunek dofinansowania.
W chwilach zwątpienia pomagały Izie historie innych kobiet i świadomość, że wielu ludziom udaje całkowita zmiana zawodowa. Widzę potencjał w branży i w tej ścieżce, którą wybrałam. Wiedziałam, że to jest tylko kwestia czasu.
Pierwsza (i jedyna) rekrutacja
Jestem trochę freakem, jeśli chodzi o sposób znajdowania pracy. Uważam, że dobrze jest pracować w firmie, która się podoba i z ludźmi, z którymi łapie się chemię. Iza wybrała sobie firmę, w której chciałaby pracować i obserwowała ją, poznała wartości, jakimi się kieruje. Kiedy jej znajoma zaczęła pracę w Grupie OLX, zasięgnęła języka na temat kultury organizacyjnej i współpracy. Opinia koleżanki przekonała ostatecznie Izabelę, że to dobra droga.
A potem zdecydowała się aplikować do OLX na stanowisko, które nawet z założenia nie było juniorskie. Jednak nowo nabyte umiejętności technologiczne w parze z poprzednim doświadczeniem umożliwiły jej zdobycie wymarzonej posady. Jedno CV, jedna rekrutacja i od razu sukces!
Zdaniem Izy rozmowa rekrutacyjna służy też potencjalnemu pracownikowi, bo nie tylko rekruter ocenia kandydata, ale rekrutujący może się przyjrzeć, jaka jest atmosfera, czy jest nam po drodze z misją firmy. Polecam złapać wcześniej kontakt i jeśli wszystko pasuje, aplikować. Jeśli nie teraz, to za jakiś czas.
Czy kurs wystarczy?
Kurs to coś, co pozwoliło Izabeli znaleźć pracę, ale trzeba mieć świadomość, że praca w IT opiera się o ciągły rozwój. Na początku oczywiście tej nauki jest bardzo dużo. Wiedza z kursu pozwoliły mi na rozpoczęcie pracy i na kontynuację nauki w trakcie pracy. Po 3 miesiącach kursu zaczęła pracować, więc brakowało czasu na utrwalanie czy uzupełnianie wiedzy. Wiele osób jednak bierze dodatkowe lekcje, uczestniczy w hackathonach lub innych wydarzeniach z branży, żeby się rozwijać.
Oprócz wiedzy niezbędne są pewne predyspozycje. W przypadku Izy doświadczenie pracy z klientem okazało się bezcenne. Komunikacja i umiejętność słuchania są bardzo ważne. Praca analityka polega na tym, by dowiedzieć się, na jakie potrzeby odpowiedzieć, jakich informacji w danych poszukać i żeby odpowiednio je przedstawić. Raporty trzeba umieć dostosować do osoby, która go potrzebuje, a nie każdy jest zainteresowany szczegółami.
Jak się nie poddać?
Iza uważa, że nie należy zrażać się małymi porażkami, ale warto szukać wsparcia w różnych grupach tematycznych. Najlepsze są te bardzo konkretnie, np. łączące ludzi pracujących w Pythonie. Ludzie pomagają sobie i chętnie odpowiadają na pytania, czy warto, jak zacząć, w jakich firmach dobrze się pracuje.
Plany na przyszłość
Może kiedy zbuduję zaawansowany model predykcyjny i wtedy będę wiedziała — śmieje się Iza zapytana przez gospodarza programu o swoją zawodową przyszłość. Na pewno chce związać się ze światem danych, bo jest nim zafascynowana. Chciałaby zostać stricte data scientistką, a pracę analityczki traktuje jako krok przed tym. Analityk na podstawie danych historycznych wyciąga wnioski na przyszłość, data scientist buduje zaawansowane modele predykcyjne oparte o Machine Learning i sieci neuronowe. W tym kierunku chcę iść, ale wiem, że jeszcze sporo muszę się nauczyć. Zarządzanie danymi to przyszłość!
Zobacz rozmowę:
https://www.youtube.com/watch?v=9P8nBpmp6Gc&t=37s
Maja Malinowska (Departament technologii Żabka Future; Junior SCM Test Consultant)
Maja Malinowska przed przebranżowieniem zajmowała się transportem kontenerów. Zaczynała u armatora (właściciela statku) w transporcie morskim, a potem zatrudniła się w transporcie drogowym. To dynamiczna branża, ale wymagała od Mai dyspozycyjności 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Chociaż pracowała zdalnie z domu, nie wychodziła z pracy. Decyzja o rzuceniu pracy to był impuls.
Nie miała planu B, nie miała pomysłu, co innego mogłaby robić. Dzisiaj pracuje w Żabka Future, w sercu technologicznym Żabka Polska. Droga zawodowa Mai już zdążyła się zmienić. W kwietniu 2021 podjęła pracę w Żabka Polska w projektach logistycznych, więc połączyła IT z wcześniejszym doświadczeniem. Znajomość branży logistycznej była też przewagą w procesie rekrutacji i dała poczucie komfortu pracy. W lutym zmieniła dział projektów na Żabka Future i rozwija się w komórce SAP-owej.
Logistyka wydawała się drogą bezpieczną, od 3 roku studiów Maja pracowała w branży. Teraz już z logistyką nie mam do czynienia, rozwijam SAP Enable Now, narzędzie, które zautomatyzuje i uprości proces tworzenia dokumentacji, zaoszczędzi czas.
Rzucam pracę i co dalej?
Przede wszystkim Maja musiała zastanowić się, co dalej robić. Myślała o księgowości, ale wydała się mało atrakcyjna, więc wybór padł na IT — tu można się rozwinąć i mieć wiele możliwych ścieżek rozwoju kariery. Trafiła na bootcampy, ale nie wiedziała, co z oferty kursów wybrać.
Zaczęła czytać informacje o każdym zawodzie, w końcu trafiła na testerstwo. Po dwóch miesiącach nauki jeszcze przed ostatnim egzaminem Maja zdobyła pracę — Jestem niecierpliwą osobą, pozostawanie bez pracy i uzależnienie od drugiej osoby pchnęły mnie do poszukiwań już i od razu. Rozglądałam się w internecie, tworzyłam CV, portfilio.
Kurs
Kursów na rynku jest dużo, ale Maja kierowała się zasadą, że jeśli ktoś nagabuje i dręczy telefonami, od razu odmawia. Gdy trafiła na Future Collars, zaproszono ją do rozmowy, zaproponowano udział w webinarze, pozwolono ściągnąć przykładową lekcję. Zrobiłam dobry research, zanim podjęłam decyzję o kursie. Bootcamp Tester Oprogramowania trwał 2,5 miesiąca, Mai wystarczyły niecałe 2 miesiące — jako jedyna osoba z grupy nie dotrwała do zakończenia.
Dzięki wsparciu rodziny i partnera, dzięki któremu mogła poświęcić się całkowicie nauce, udało się, chociaż to była ciężka praca. Wszystko jest nowe, a dodatkowo odzwyczaiłam się od nauki.
Ile kosztuje zmiana?
Przy zmianie zawodowej trzeba liczyć się z tym, że pensje się obniżą. Jeśli specjalista zaczyna od początku, nie może liczyć na podobne warunki finansowe jak przed zmianą. Pracowałam na dość wysokim stanowisku, miałam dobrą pensję i niezły samochód, wszystko oddałam za stanowisko juniorskie, ale nie żałuję i polecam. Jak zdradziła Maja, inwestycja w kurs to dwie pierwsze pensje w IT.
Cechy idealnego testera
Testerstwo wymaga skrupulatności, spostrzegawczości, zwracania uwagi na szczegóły. Tester musi odnaleźć błędy i je pokazać. O IT nie wiedziałam nic — zdradziła dr. Maciejowi Kaweckiemu podczas rozmowy — Wszystkiego można się nauczyć, choć to wymaga czasu.
Maja wybrała testowanie, bo programowanie ja przerażało, uległa stereotypowi, że do programowania nadają się tylko ścisłowcy. Na jednym z webinarów o testowaniu usłyszała jednak, że to dobre stanowisko dla humanistów, bo potrzebna jest umiejętność opisywania przypadków oraz kompetencje komunikacyjne. Od webinaru do zapisania się na kurs minęły 4 dni!
A co, jeśli się nie uda?
Jeśli chcesz to zrobić, to to zrób — radzi Maja. Odkładanie w czasie nic nie przyniesie, czas i tak upłynie, a możemy go przeznaczyć na naukę. Maja napisała e-book z pakietem odpowiedzi na pytania, które zdają sobie ludzie zastanawiający się nad przebranżowieniem: czy warto?, od czego zacząć?, skąd czerpać inspiracje?
W trakcie swojego procesu na jednej z otwartych grup facebookowych napisała posta, że się uczy i szuka porad, staży, wskazówek. Zalała ją fala komentarzy pełnych niedowierzania, że taka zmiana jest możliwa. Kiedy już znalazła pracę, odpisała wszystkim niedowiarkom, że jednak się da. Ten post zainspirował ją do stworzenia przestrzeni na TikToku dla tych, którzy chcą się przebranżowić, ale szukają odpowiedzi na różne pytania. Wbrew pozorom obserwują ją nie tylko kobiety.
Zobacz rozmowę:
Robert Dziekański, Scrum Master, Friday Technology
Robert już w szkole średniej pracował i zdobywał doświadczenie, zaczynając od pracy fizycznej w Wielkiej Brytanii. 12 godzin ciężkiej pracy dziennie umocniło go fizycznie i psychicznie, jak przyznał w rozmowie z drem Maciejem Kaweckim. Kiedy zdobył licencjat z administracji publicznej, pracował w branży rekrutacyjnej, wspierając Polaków szukających pracy na Wyspach Brytyjskich. Wtedy nauczył się zarządzania projektami, był managerem i team leaderem. Jednocześnie marzył o zostaniu śpiewakiem operowym. Jednak jako magister śpiewu operowego brutalnie zderzył się z rzeczywistością w showbiznesie. Nie odnalazłem się, to dość toksyczne środowisko — zdradził Robert.
Ostatnia praca w korporacji ostatecznie przypieczętowała decyzję o zmianie zawodowej. Dla mnie nie ma nic ważniejszego, jak budzić się rano z uśmiechem na twarzy, wiedzieć, za co dostaję wynagrodzenie i mieć satysfakcję. Robert nie czuł się dobrze w firmach o kaskadowej organizacji, przemawiały do niego agile i współpraca, czego mu brakowało w ówczesnym miejscu zatrudnienia, a na domiar złego był mobbingowany.
Poszukiwania i nauka
Zaczął szukać pomysłu na siebie, zrobił test predyspozycji i okazało się, że jest naturalnym przywódcą, nastawionym na współpracę, źle czuje się, kiedy nie jest traktowany w sposób podmiotowy. Miał już nieco doświadczenia z IT, więc pomyślał, że to będzie dobra droga.
Robert badał rynek, myślał o programowaniu, w końcu trafił na Scruma. Uznał, że ma wszystkie cechy idealnego scrum mastera. Zaczął więc się uczyć, wziął udział w kursie Scrum Master w Future Collars. To była duża dawka wiedzy i wsparcie mentorki nie tylko w kwestiach merytorycznych. Iza — za co jej dziękuję — pomogła mi także odnaleźć poczucie własnej wartości, dodała mi wiatru w żagle. Po kursie Robert jako absolwent Future Collars miał możliwość skonsultowania CV, a nabyte na kursie umiejętności pozwoliły mu zdać certyfikację. Ktoś, kto ma certyfikat, doświadczenie i potrafi je wykorzystać, ma przewagę na rynku pracy.
Kiedy wreszcie zrezygnował ze współpracy z firmą, w której doświadczył mobbingu, a potem złudnych obietnic o zmianie warunków pracy, otrzymanie stanowiska scrum mastera zajęło mu miesiąc. Poprawiłem CV pod kątem tych wszystkich umiejętności miękkich, które mam, a które są niezbędne w pracy scrum mastera.
Kurs w Future Collars odbył się online. Trwał 2 miesiące — lekcje na żywo dwa razy w tygodniu i indywidualne konsultacje z mentorką. Bootcamp miał bardzo praktyczny wymiar, grupa przeszła przez prawdziwy projekt ze wszystkimi możliwymi zdarzeniami scrumowymi. Mentorka dzieliła się wiedzą i doświadczeniem, pokazała, jak Scrum wygląda w rzeczywistości. Po kursie Robert czuł się pewnie na tyle, że podszedł do certyfikacji.
Śpiewający scrum master
Obecnie Robert jest scrum masterem dla dwóch zespołów i działa w zespole Team Agile — to kilku scrum masterów, którzy wzajemnie się wspierają. Pracuję we wspaniałym miejscu — z firm, które miały mnie za trybik w maszynie, trafiłem na wspaniałych ludzi, których — wiem — ja interesuję, to, kim jestem, jak chcę się rozwijać. Nie ominął go syndrom oszusta, to wszystko wydawało się zbyt piękne. W końcu manager uświadomił mu, że wszyscy chętnie mu pomogą, bo wiedzą, że się uczy.
Tęsknię za śpiewem operowym, scena to coś, co kocham. Poświęciłem 6 lat swojego życia i to nie były proste studia. Nie żałuję, bo studia nauczyły mnie tego pięknego podejścia do drugiego człowieka, odkryłem w sobie bardzo dużo empatii — zdradził Robert. Choć praca scrum mastera jest elastyczna, nie da się połączyć zawodowo tych dwóch profesji.
Gość dra Kaweckiego przyznał, że jest z natury ekstrawertykiem, ale nieraz potrzebuje samotności i wyciszenia. Otwartość na ludzi, umiejętność słuchania i nastawienie na współpracę to cechy, które uważa za niezbędne w swojej pracy. Robert lubi ludzi, ale nie brakuje mu umiejętności analitycznych i skrupulatności, wszak oprócz śpiewu operowego studiował prawo i administrację publiczną.
Uwierz w siebie!
Trzeba uwierzyć w siebie! Każdy z nas jest indywidualny i najgorsze, co można zrobić, to porównywać się z innymi. Nie ma nic gorszego niż wstawać rano i myśleć, co ja robię ze swoim życiem, nienawidzę swojej pracy. Zmień to! Czasem musisz znaleźć się na samym dnie, żeby się od niego odbić. Jak twierdzi Robert, mobbing pozwolił mu odnaleźć w sobie tego człowieka, którym był kiedyś — ambitnego i nastawionego na cel, a dzięki Akademii Muzycznej stał się pełnowartościowym człowiekiem, który wie, co to empatia.
Zobacz rozmowę:
